Vraag

Diefstal uit auto werkgever, wie is hoe aansprakelijk?

  • 16 juli 2011
  • 4 reacties
  • 6694 Bekeken

Voor mijn werk moet ik regelmatig met een auo van mijn werkgever het land door. Enkele weken geleden is hierbij mij het volgende overkomen. Ik parkeerde de auto van mijn werkgever in een bewaakte parkeergarage. In de auto lag een laptop van mijn werkgever en een eigen weekendtas, waar onder meer een iPad in zat. Je raad het al, bij terugkomst was er een raampje ingetikt en zijn zowel de laptop als mijn weekendtas gestolen.

Na dit ongeval verklaard mijn werkgever dat ik mede verantwoordelijk ben geweest voor de diefstal, omdat de gestolen spullen niet uit het zicht lagen. Ze hebben mij dus gevraagd om via mijn aansprakelijkheidsverzekering de schade voor de werkgever (de laptop dus), te gaan vergoeden. Dit heb ik inmiddels gedaan, maar de uitslag hiervan is nog niet bekend. Vooruitlopend op een negatief resultaat van de aansprakelijkheidsverzekering, gaf mijn werkgever aan dat ze mij (deels) toch aansprakelijk willen stellen voor de schade.

Stel dat mijn aansprakelijkheidsverzekering de schade niet vergoed, wat is volgens jullie een correcte afhandeling van de vergoeding van de schade?

4 reacties

Reputatie 3
Goedemiddag asvdm1984,
Bedankt voor het starten van dit topic!

Dit is een vervelende situatie.
Op de FBTO Aansprakelijkheidsverzekering is opzicht niet verzekerd.
Opzicht is de situatie waarin zaken aan de zorg van een verzekerde zijn toevertrouwd of waarin zaken bij een verzekerde in gebruik, bewerking of reparatie zijn.
Ik ben benieuwd wat de community een correcte afhandeling vindt in deze zaak.
Badge +2
Heb de topic verplaatst naar Verzekeringen => Algemeen. Hier komt deze beter tot zijn recht!
Dat de spullen in het zicht lagen geeft de dief geen vrijbrief ze maar te stelen. Het maakt de zaak voor de werknemer echter niet gunstiger denk ik. Ik acht de kans groot dat hij als verantwoordelijk wordt, gezien en verwacht niet dat de aansprakelijkheidsverzekering zal uitkering. Wellicht wil de werkgever de kosten delen.
Badge
Met Fokelien van FBTO verschil ik gedeeltelijk van mening dat de schade niet onder enige aansprakelijkheidsverzekering valt vanwege de opzichtclausule. De AVP van asvdm1984 dekt dit sowieso niet (schade laptop werkgever) omdat een AVP alleen particuliere aansprakelijkheidskwesties dekt en bovendien, ingevolge die opzichtclausule, geen zaken dekt die een verzekerde (asvdm1984) onder zich heeft uit hoofde van zijn beroep of bedrijf.

Voor wat betreft de weekendtas met inhoud van asvdm1984 ben ik daar nog niet zo zeker van. Het hangt een beetje af van de inhoud van de AVB(-polismantel) (AVB=aansprakelijkheidsverzekering voor bedrijven) af die de werkgever ongetwijfeld heeft. Nou weet ik toevallig dat sommige AVB’s (waarschijnlijk niet alle) een uitzondering op de opzichtclausule kennen die ongeveer luidt als volgt:
‘Wel gedekt is: de aansprakelijkheid voor schade aan zaken van een ondergeschikte voor wie verzekeringnemer als werkgever aansprakelijk is’. Met soms de toevoeging daarachter ‘met uitzondering van schade aan motorrijtuigen;’

Dus het is allereerst misschien zinnig om even na te gaan of je werkgever een AVB heeft en of daar bij de opzichtclausule een vergelijkbare insluiting staat. Zo ja, dan kan het zinnig zijn om de schade aan te melden bij de AVB-verzekeraar. Maar dan nog zegt dat niets(!) over de aansprakelijkheid van werkgever of werknemer, het zegt alleen iets over de polisdekking.

Over die aansprakelijkheid (gedekt op een AVB of niet) heb ik wel een mening en die volgt hieronder maar ik kan natuurlijk niet op de stoel van een aansprakelijkheidsverzekeraar gaan zitten en hier bepalen of ze wel of niet moeten betalen.

We praten hier over werkgeversaansprakelijkheid welke aansprakelijkheid is verdeeld over diverse wetsartikelen.

Artikel 6:170 BW zegt met zoveel woorden dat als de werknemer in diensttijd schade toebrengt aan een derde, de werkgever hiervoor aansprakelijk is, behoudens opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Het zou dan natuurlijk raar zijn, als niet een derde maar de werknemer zelf schade oploopt, buiten opzet of bewuste roekeloosheid, het dan juridisch opeens heel anders zou worden. Dat is ook niet zo alleen kun je artikel 6:170 BW hiervoor dan niet gebruiken. Daarom heeft de wetgever ook nog wat andere artikelen verzonnen en dat zijn dan met name artikel 7:611 en 7:658 BW waarin met zoveel woorden is bepaald dat de werkgever moet zorgen voor ‘goede’ arbeidsomstandigheden en dat ‘goede’ kun je heel ruim opvatten. Voorbeeld, als de werkgever de werknemer op pad stuurt met allerlei apparatuur van de werkgever om zijn werk te doen, zoals een (lease)auto, mobiele telefoon, laptop en verzin het verder maar, de werkgever er voor moet zorgen dat al die zaken goed verzekerd zijn ….. of niet, maar dat is dan een keuze die je als werkgever maakt en dan moet je nadien bij schade ook niet zeuren naar je werknemer toe.

Daar is ook jurisprudentie over. In augustus 1995 raakte er een bestelbusje van de weg en sloeg over de kop waarbij alle vier inzittenden letselschade opliepen. Van drie inzittenden werd de schade vergoed door de WAM-verzekeraar van het busje. Van de bestuurder echter niet omdat schade van de bestuurder onder de WAM uitgesloten is van polisdekking. En dat is natuurlijk ergens raar. De werkgever had wel gezorgd voor een WAM-verzekering voor het busje maar had kennelijk verzuimd om voor de inzittenden een afdoende ongevallenverzekering (voor inzittenden) te sluiten. Verdedigd kan worden dat de werkgever dat wel had moeten doen en dat hij daardoor ook aansprakelijk is voor de letselschade van de bestuurder, niet omdat hij schuld had aan het ontstaan van het letsel maar wel door een gebrek aan goed werkgeverschap. Zo dacht (uiteindelijk) de Hoge Raad er ook over die de werkgever aansprakelijk achtte voor de (letsel)schade van de bestuurder.
Zie: http://www.contentletsel.nl/downloads/Hoge%20Raad%2012%20januari%202001.pdf


Een ander voorbeeld is een uitspraak van de Hoge Raad op 18 maart 2005. Een piloot in vaste dienst van de KLM was met zijn vriendin, tussen twee vluchten in, in een taxi onderweg van het hotel naar een restaurant. Tijdens de rit overkwam hem een verkeersongeval. De Hoge Raad achtte de werkgever ook hier aansprakelijk op basis van artikel 7:611 van het Burgerlijk Wetboek vanwege een gebrek aan goed werkgeverschap. Ook hier had de werkgever verzuimd adequate verzekeringen te sluiten.


Nog een ander voorbeeld van hoever de aansprakelijkheid van de werkgever kan gaan: Een postbezorger bezorgt post met een bestelauto. Bij het openen van de achterklep waait een envelop de auto uit. In een reflex holt de postbezorger de envelop achterna en wordt aangereden. Grove schuld dan wel bewuste roekeloosheid zou je zeggen. De rechter oordeelde echter anders. De rechter oordeelde dat artikel 7:658 BW op dit voorval van toepassing was met de motivering dat de werkgever bij de inrichting van de bestelauto kennelijk onvoldoende maatregelen heeft genomen om het wegwaaien van enveloppen uit de auto te voorkomen.


Nu de huidige casus. Het is toch wel een beetje wringen hoor. Ik kan me er iets bij voorstellen als je werkgever roept dat je bewust roekeloos bent geweest door de spullen in het zicht in de auto te laten liggen. Je vraagt er dan als het ware om. De andere kant: we praten hier niet over een reisverzekering. Als je de spullen wel in de kofferruimte had gestopt had iemand dat kunnen zien dat je dat deed en was je kofferdeksel misschien nadien gekraakt. Als je de spullen altijd met je meeneemt had iemand de laptop weer kunnen weggrissen naast je stoel vandaan als je in een restaurant onderweg zit te lunchen. En zo kun je een werknemer wel verwijten blijven maken want dan was het misschien weer beter om je spullen in je auto te laten liggen, oftewel zo lust ik er ook nog wel een paar. De vraag is eigenlijk of je bewust roekeloos bent geweest of gewoon nalatig. Ik neig toch een beetje naar het laatste. Je hebt je auto achter gelaten in een bewaakte parkeergarage. Dit is een gewone fout en geen grove nalatigheid hetgeen noodzakelijk is om je als werkgever te kunnen beroepen op ‘bewuste roekeloosheid’ van de werknemer.


Bovendien is er een verschil in bewijslast tussen de gewone aansprakelijkheid (vanuit artikel 6:162 BW bijvoorbeeld) en de aansprakelijkheid vanuit artikel 7:658 BW. Bij 6:162 ligt de bewijslast bij degene die de veroorzaker van de schade aanspreekt uit onrechtmatige daad. Bij 7:658 is (!) de werkgever aansprakelijk tenzij hij aantoont dat hij al zijn relevante werkgeversverplichtingen is nagekomen of dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer.


Ik ga nog even terug naar dat goede werkgeverschap. Heeft je werkgever je vooraf instructies gegeven waar je spullen in de auto moet opbergen als je ze een keer onbeheerd moet achterlaten? Want aan wijsheden achteraf van de werkgever hebben we natuurlijk niet zo veel. Heeft je werkgever voor zijn eigen(!) auto en ten behoeve van zijn werknemers een svi en ovi gesloten oftewel een schadeverzekering voor inzittenden dan wel ongevallenverzekering voor inzittenden? En hoe zit het met de verzekering van zijn eigen spullen? Immers, het hele dispuut zou niet nodig zijn geweest als hij dat wel had gedaan. Het kan ook zijn dat je werkgever bewust heeft gekozen om de premies voor dergelijke verzekeringen voor zijn wagenpark uit te sparen. Als dat zo is, ook goed, maar dan nu ook niet zeuren.


Tot slot, het is een uiterst arbitraire zaak waarmee je veel kanten uit kunt redeneren en ik kan niet op de stoel van de (kanton)rechter gaan zitten maar ik neig in dit geval toch wel heel sterk naar 100% werkgeversaansprakelijkheid. Immers, als je werkgever in het verleden zijn (verzekerings)verantwoordelijkheden had genomen had deze zaak nu niet op dit forum gestaan, toch?


Één vraag nog: die parkeergaragebewaking, was dat slechts een symbolische functie of hield dat daadwerkelijk ook nog wat in? Hingen er bewakingscamera’s en stond daar ook nog wat op? Is er politie-aangifte gedaan? Resultaat?

Reageer